Wersja polska | English version | Deutsche version
X Zamknij
Ta witryna używa plików cookies, aby ułatwić użytkownikom korzystanie z tego serwisu oraz do celów statystycznych. Brak zmiany ustawień przeglądarki w zakresie użycia plików cookie, oznacza zgodę na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Każdy ma możliwość samodzielnego zarządzania cookies, poprzez zmianę ustawień przeglądarki.
  • Zaufaj przewodnikom

  • Wytyczamy nowe szlaki

  • Podejmujemy wyzwania

  • Wspólnymi siłami

  • Zaufaj przewodnikom

  • Wytyczamy nowe szlaki

  • Podejmujemy wyzwania

  • Wspólnymi siłami

Nazwa przedsiębiorstwa a naruszenie cudzego znaku towarowego

Czy nazwa przedsiębiorstwa może naruszać cudzy znak towarowy?

Na wstępie należy wyjaśnić, że „nazwą przedsiębiorstwa” jest takie oznaczenie słowne, które indywidualizuje co do tożsamości konkretne przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części, odróżniając je od innych przedsiębiorstw. Nazwę przedsiębiorstwa należy odróżnić od firmy, która to jest oznaczeniem przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną lub prawną. Nazwa indywidualizująca przedsiębiorstwo osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, a którym ustawa przyznaje zdolność prawną może mieć takie same brzmienie jak firma. Natomiast firma osoby fizycznej będąca jej imieniem i nazwiskiem może być nazwą przedsiębiorstwa tylko wtedy, gdy oprócz imienia i nazwiska zawiera jeszcze określenie indywidualizujące przedsiębiorstwa.

Prawo do firmy podlega ochronie. Ochrona ta ma zastosowanie zarówno wówczas gdy prawo to zostanie zagrożone, jak i wtedy, gdy doszło już do naruszenia. Zgodnie z art. 4310 k.c. przedsiębiorca, którego prawo do firmy zostało zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać usunięcia jego skutków, złożenia oświadczenia lub oświadczeń w odpowiedniej treści i formie, naprawienia na zasadach ogólnych szkody majątkowej lub wydania korzyści uzyskanej przez osobę, która dopuściła się naruszenia. Artykuł ten nie wyłącza jednak całkowicie ochrony, jaka przewidziana jest w przepisach o ochronie dóbr osobistych (art. 24 k.c.). Będą one miały bowiem zastosowanie w tych przypadkach kiedy nie będzie wchodziła w grę ochrona prawa do firmy.

Natomiast znakiem towarowym może być każde oznaczenie przedstawione w sposób graficzny lub takie, które da się sposób graficzny wyrazić, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia w obrocie towarów jednego przedsiębiorstwa od tego samego rodzaju towarów innych przedsiębiorstw. Znakiem towarowym w rozumieniu ustawy jest w szczególności: wyraz, rysunek, ornament, pozycja kolorystyczna, forma przestrzenna (w tym forma towaru lub opakowania) a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy.

Na znak towarowy może być udzielone tzw. prawo ochronne, które powoduje, że uprawniony nabywa prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zawodowy lub zarobkowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Czas trwania prawa ochronnego wynosi 10 lat od zgłoszenia znaku w urzędzie patentowym.

Używanie znaku towarowego polega w szczególności na:

  1. umieszczaniu tego znaku na towarach objętych rejestracją lub ich opakowaniu
    i wprowadzaniu tych towarów do obrotu.

  2. Umieszczaniu znaku na dokumentach związanych z wprowadzaniem towarów
    do obrotu lub związanych ze świadczeniem usług.

  3. Posługiwanie się nim w celu reklamy (art. 154 u.p.w.p.)

W szczególnych przypadkach możliwe jest, aby osoby trzecie korzystały z zarejestrowanego znaku towarowego. Używanie przez te osoby zarejestrowanego znaku towarowego nie narusza prawa ochronnego na znak towarowy, ale tylko przy spełnieniu warunku, że odbywa się to w zakresie dozwolonym przez przepisy prawa, oraz tylko w sytuacji, gdy odpowiada ono usprawiedliwionym potrzebom używającego i nabywców towarów i jednocześnie jest zgodne z uczciwymi praktykami w produkcji, handlu lub usługach.

Uprawniony do używania zarejestrowanego znaku towarowego nie posiada prawa zakazywania używania przez inne osoby w obrocie:

  1. ich nazwisk lub adresu (art. 153 ust. 1 u.p.w.p.);

  2. oznaczeń wskazujących w szczególności na cechy i charakterystykę towarów, ich rodzaj, ilość, jakość, przeznaczenie, pochodzenie czy datę wytworzenia lub okres przydatności (art. 153 ust. 1 u.p.w.p.);

  3. zarejestrowanego oznaczenia lub oznaczenia podobnego, jeżeli jest to konieczne dla wskazania przeznaczenia towaru, zwłaszcza gdy chodzi o oferowane części zamienne, akcesoria lub usługi (art. 156 ust. 1 pkt 3 u.p.w.p.);

W przypadku kiedy osoba trzecia posługuje się zarejestrowanym znakiem towarowym w sposób niezbędny i rzetelny w przypadku oferowania części zamiennych, akcesoriów, czy usług, należy podkreślić, że nie narusza ona praw ochronnych znaku towarowego. Niezbędność i rzetelność w tym przypadku oznacza, że użycie cudzego znaku towarowego ma na celu należycie poinformować odbiorcę o pochodzeniu i przeznaczeniu towaru oraz  w sposób naturalny wskazywana jest osoba producenta.

Nadto uprawniony nie może zakazać innej osobie używania zarejestrowanego znaku towarowego lub podobnego oznaczenia w obrocie, jeżeli znaku tego nie używał w sposób rzeczywisty zgodny z przepisami ustawy prawo własności przemysłowej.

Z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy istotnym jest jednak, że uprawniony z prawa ochronnego na znak towarowy nie może zakazać posługiwania przez osobę trzecią nazwą, pod którą prowadzi on działalność gospodarczą, o ile nazwa ta nie jest używana w charakterze oznaczenia towarów będących przedmiotem jego działalności i nie zachodzi również możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów (art. 158 u.p.w.p.). Przepis art. 158 u.p.w.p. jest normą kolizyjną i wskazuje on granice zgodnego z prawem używania firmy identycznej z chronionym znakiem towarowym. Granicą, której nie może przekroczyć przedsiębiorca posługujący się firmą identyczną z zarejestrowanym znakiem towarowym jest w świetle powyższego przepisu niemożność używania oznaczenia firmy dla towarów produkowanych przez przedsiębiorcę. Należy podkreślić, że w tej sytuacji uprawnionym do wykorzystywania znaku towarowego w zakresie oznaczenia towarów jest podmiot, któremu zostało przyznane prawo ochronne na znak towarowy przez Urząd Patentowy i który to podmiot ujawniony jest w rejestrze znaków towarowych. Uprawniony może jednak skorzystać z prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli osoba posługując się nazwą, pod którą prowadzi działalność gospodarczą, działa w złej wierze (art. 158 ust. 2 UPWP).

Kończąc należy jeszcze wskazać, że również art. 160 ust. 1 u.p.w.p. stanowi także o uprawnieniach innych osób do korzystania ze znaku towarowego. W świetle tego artykułu osoba, która prowadząc lokalną działalność gospodarczą w niewielkim rozmiarze, używała w dobrej wierze oznaczenia zarejestrowanego następnie jako znak towarowy na rzecz innej osoby, ma prawo nadal bezpłatnie używać tego oznaczenia w nie większym niż dotychczas zakresie. Na mocy tego artykułu warunkami stosowania i powoływania się przez osobę trzecią prawo do używania znaku towarowego są więc:

  1. prowadzenie działalności gospodarczej o lokalnym zasięgu i niewielkim rozmiarze,

  2. tożsamość i identyczność oznaczenia używanego przez lokalnego przedsiębiorcę ze znakiem towarowy, zarejestrowanym w późniejszym czasie na rzecz innego podmiotu gospodarczego,

  3. rzeczywiste używanie przez osobę nieuprawnioną w czasie wcześniejszym niż nabycie prawa z rejestracji przez osobę uprawnioną,

  4. używanie oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym przez osobę nieuprawnioną musi być używane w dobrej wierze.

Reasumując: jeżeli nazwa przedsiębiorstwa nie jest używana w charakterze oznaczenia towarów (towarem może być w rozumieniu ustawa prawo własności przemysłowej także usługa, szczegółowa regulacja art. 120 ust. 3 pkt.2 prawa własności przemysłowej) i nie zachodzi również możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, to osoba posiadającą prawo ochronne na znak towarowy, który jest tożsamy z nazwą przedsiębiorstwa nie może żądać natychmiastowego zaniechania oznaczania swojego przedsiębiorstwa nazwą „X”. W takich okolicznościach nie jest konieczne, aby zmieniać nazwę przedsiębiorstwa.

W innych wypadkach należy zaniechać oznaczenia swojego przedsiębiorstwa. 

Kraków, 28.02.2009 r.

Autorem artykułu jest:

Adwokat - Lesław Świstuń

EMAIL:leslaw.swistun@gsw.com.pl




Podobne Artykuły



Konsultacje on-line

Jeżeli powyższa porada nie wyczerpała interesującego Państwa tematu proszę zadać pytanie prawnikowi specjalizującemu się w danej dziedzinie




Komentarze

- dodany przez Paweł

Bardzo interesujący artykuł. Dziękuję.

dodano: 2011-02-18 15:06:40

Dodaj komentarz:

Imię/email:

Komentarz:


 



Strona główna  |   Aktualności  |   Kancelaria  |   Oferta  |   Zespół  |   Klienci  |   Publikacje  |   Kariera  |   Pro Bono  |   Blogi  |   Kontakt

Siedziba: Plac Szczepański 8 | 31-011 Kraków | tel. +48 12 422 44 59 | fax. +48 12 422 49 39
Biuro: Ul. Pługa 1/2 | 02-047 Warszawa | tel. +48 22 114 33 62 | tel./fax. +48 22 251 89 45